Er zijn niet veel renners die het op jonge leeftijd al durven om het avontuur aan te gaan. De meesten blijven liever dicht bij huis, bij familie en vrienden, en koersen voor bekende (opleidings)ploegen in eigen land.
Maar wie die stap wel aan durft, komt vaak ver, Raymond Kreder kan er zo een worden. SEG Cycling sprak met hem.

Hij is 21 jaar en hij koerst voor het Chipotle Development Team, de opleidingsploeg van het grote Garmin-Cervelo. Koersen doen ze er vooral in de Verenigde Staten, Canada, maar ook Zuid-Amerika. Hoe komt een jong Nederlands talent daar terecht?
"Na het Nederlands Kampioenschap op de weg van 2008 in Ootmarsum had ik een afspraak met Martijn en Eelco Berkhout. Ze vroegen mij of ik naar een Amerikaanse ploeg wilde gaan voor twee jaar. Ik geloofde eerst bijna niet dat het waar was, omdat mijn seizoen tot dusverre niet super was.", vertelde Kreder over de ontmoeting. "Maar het was wel een contract voor twee jaar met de garantie dat ik er ook veel wedstrijden zou rijden. Na een week van veel nadenken en overleg met mijn ouders besloot ik toch de uitdaging aan te gaan en tekende ik het contract".

Het is drie jaar later en Raymond Kreder fietst nog altijd rond in Amerika, maar hoe bevalt het koersen hem aan de andere kant van de oceaan? "In Amerika zijn de koersen heel vaak meerdaagse wedstrijden met een proloog op de eerste dag. Er wordt daardoor vaker gecontroleerd door de ploegen die hun kopman vooraan in het klassement hebben staan. Er wordt heel veel aangevallen in de finale waardoor het altijd zwaar is en je er bijna nooit een massasprint rijdt.", legt de 21-jarige Kreder uit. Behalve in de VS komt het team ook in actie in koersen in Brazilië en Uruguay. "In die landen is het vaak al vanaf de start duwen en trekken om te zorgen dat je vooraan rijdt. Er wordt vaak op open wegen gekoerst en er staat altijd veel wind. Gelukkig hebben we dat ook vaak in Nederland en ging het koersen me daar ook vrij gemakkelijk af. Het is niet zo dat het koersen daar heel anders is dus, maar het is wel lastig voor mij om te weten wie ik in de gaten moet houden. In Europa ken ik iedereen wel en weet je wel ongeveer wie je in de sprint in de gaten moet houden. Maar hier ken ik niemand en dat maakt het wel eens lastig om goed te kunnen sprinten."

Op je 21e aan de andere kant van de wereld fietsen is niet iedereen gegeven. Raymond Kreder doet dit nu al drie jaar en lijkt nergens last van te hebben. "Ik was inderdaad wel erg jong om overal al alleen heen te reizen. Voordat ik hieraan begon ging ik nooit ergens alleen heen en vooral niet zonder de steun van mijn ouders. Maar ik had het er niet zo moeilijk mee en ik vond dat alleen maar een uitdaging.", verteld de Chipotle-renner zelfverzekerd. 
"Het was soms nogal wat, overstappen op een groot Amerikaans vliegveld, en er dan weer voor zorgden dat je op tijd in het volgende vliegtuig zat. Dan kon ik mijn ouders weer geruststellen dat ik het gehaald had. Gelukkig was het koersen daar altijd voor korte periodes waardoor ik het erg leuk vond. Dit jaar was ik ruim twee maanden lang weg, van 3 maart tot 10 mei, en dat vond ik toch wel erg lang. Maar ik had er toen zoveel wedstrijden dat de tijd heel erg snel voorbij ging, toch was ik wel blij toen ik weer thuis kwam.", gaf hij toe.

Aan publieke belangstelling heeft Raymond Kreder in ieder geval geen gebrek. "In Amerika is het heel erg druk bij de wedstrijden. In de meerdaagse wedstrijden word je vooruit geschreeuwd door de mensen die langs de weg staan. Maar in de criteriums is het nog veel erger! Dan staan er op sommige stukken wel drie rijen dik aan mensen!", vertelt hij. "Ook zijn er meer journalisten, het is vaak drukker dan bij de Nederlandse Elite-wedstrijden. Soms moet je zelfs even wachten met een interview te geven, omdat een andere renner nog niet klaar is met zijn interview. Dat vind ik zelf grappig want dat maak ik in Europa niet mee.", aldus Kreder over de grote belangstelling van de pers. 

Met meerdere top tien klasseringen en enkele overwinningen is Kreder met name succesvol in massasprints. Hij beschikt over een stel zeer snelle benen, maar wist ook al top tien te rijden in koersen als de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix voor beloften. "Ik houd eigenlijk wel van de massasprints. Ik kan daar goed mijn mannetje staan, vooral toen ik stagiaire was vorig naseizoen bij Garmin-Transitions bij de profs. Dit verraste mij eigenlijk wel een beetje, maar het grote verschil bij de profs is dat er veel minder wordt geduwd en getrokken aan elkaar en dat mijn ploegmaats me goed van voren hielden en dat ik uit de wind werd gehouden door renners als Johan Vansummeren en Travis Meyer. Daardoor is het makkelijker om goed in positie te blijven en had ik meer energie over om te sprinten tot op de streep. Bij de elites/beloftes heb ik het daar wat lastiger mee omdat daar meer word geduwd en ik dan sneller in de remmen knijp. Dan kom je al vaak te ver van achter te zitten en is het moeilijker om te winnen. Je moet dan de laatste kilometer vol door de wind rijden en dan is mijn energie al op voordat de sprint begint.", legt de jonge Zevenhuizenaar uit over de moeilijkheden van het sprinten. 
In klassiekers lijkt Kreder minder last te hebben van het geduw en getrek. "De Ronde van Vlaanderen en Parijs - Roubaix spreken mij het meest aan. Het is ook veel geduw en getrek voordat de kasseien beginnen, maar dan ben ik wel degene die het laatste remt, want je moet daar absoluut in goede positie beginnen wil je een kans maken op de overwinning. Waarom het me daar wel lukt weet ik eigenlijk niet, maar het gaat me makkelijker af dan in de voorbereiding op de sprint.", aldus Kreder over zijn eigenaardigheden. 

Afgelopen maand koerste de renner van het Chipotle Development Team weer eens in eigen land. Hij deed onder de vlag van de Nationale Baanselectie mee aan de Olympia's Tour.  Met veel ambitie voor met name de etappe door Limburg stond hij daar aan de start, maar het liep niet volgens plan. "Ik heb een dubbel gevoel aan de Olympia's Tour over gehouden. Ik reed er wel drie keer top tien in de massasprints en reed voor mijn doen ook een erg goede proloog. De dag voor de Limburg-rit heb ik me nog extra gespaard omdat ik er vorig jaar tweede werd en dit jaar erg graag wilde winnen. Maar het liep niet zoals gepland, want na vijftig kilometer kwamen ze voor mij ten val waardoor ik zelf ook ten val kwam. Ik had niet zoveel wonden maar was hard op mijn hoofd gevallen en was duizelig en had hoofdpijn. Na overleg met de ronde-dokter ben ik 5 kilometer na mijn val afgestapt. Ik was zwaar teleurgesteld na afloop, maar inmiddels ben ik nu extra gemotiveerd om zondag goed te rijden in mijn laatste Parijs Roubaix voor beloften!", vertelde Kreder ambitieus.

Als één van de dingen die hij nog graag wilt verbeteren noemt Kreder zijn tijdrit. "Die is echt dramatisch! Dat zou ik echt nog willen verbeteren de komende jaren, maar dan moet het wel niet ten koste gaan van mijn sprinterscapaciteiten. Verder zou ik bergop nog iets langer mee willen kunnen met de eerste groep. Zodat ik na een lastige etappe nog kan meedoen voor de overwinning als er veel sprinters zijn afgehaakt."
Raymond Kreder heeft nog een aantal koersen dit jaar met rood aangestipt en hij wil ook nog naar het WK voor beloften in Denemarken. "Komende zondag is Parijs Roubaix voor beloften, daar wil ik er staan. Een maand later wil ik ook goed zijn op het Nederlands Kampioenschap in Ootmarsum. In het naseizoen heb ik maar twee doelen, geselecteerd worden voor de Tour de l'Avenir en het Wereldkampioenschap in Denemarken."

Over een contract bij de profs is hij nog voorzichtig. "Ik hoop natuurlijk dat er een aantal prof ploegen geïnteresseerd zijn, maar ik weet ook nog wel dat er veel werk aan de winkel is voordat ik daar klaar voor ben. Mijn focus ligt eerst nog bij de komende wedstrijden tot aan het NK. Daarna ga ik er lekker tussen uit en hoop ik voor het naseizoen al ergens een contract te kunnen tekenen zodat ik me rustig kan voorbereiden op het naseizoen. Maar ik heb er alle vertrouwen in en ik kijk er stiekem wel naar uit om volgend jaar prof te worden.", zegt Raymond Kreder, met één speciale reden vooral. "Dan kan ik mijn broer Michel in de gaten houden in de koers. Hem in de ogen kijken om te zien of die al afziet ja of nee, haha."

SEG Cycling